Van vakmens naar regisseur: over vragen die nergens landen

Vanaf dag één vraagt de praktijk meer dan vakkennis alleen.

Hoe hou je je staande in een veeleisende omgeving? Hoe zeg je nee zonder dat het ten koste gaat van de relatie? Hoe voer je een gesprek met een collega waarbij de samenwerking al maanden stroef loopt? Hoe bepaal je of de volgende stap op de traditionele ladder wel de stap is die jij wilt zetten?

Veel van dat soort dingen leer je op de werkvloer. Door te doen, door te kijken, door vallen en opstaan. Maar er zijn momenten waarop je merkt dat je er wel wat meer mee geholpen zou zijn dan de praktijk je biedt.

Dat geldt voor de junior die net begint bij een advocatenkantoor, notariskantoor of accountancy- of belastingadvieskantoor. En het geldt net zo goed voor de partner die al jaren succesvol is maar merkt dat er iets wringt.

Wat professionals zelf zeggen

Eerder dit jaar deed ik een oproep in mijn nieuwsbrief en op LinkedIn: vertel me eerlijk waar jij als professional in een partnerorganisatie tegenaan loopt.

De patronen die naar voren kwamen waren consistent. Nee zeggen lukt niet goed. Moeilijke gesprekken worden uitgesteld. Werk wordt gedelegeerd en daarna toch stilletjes teruggenomen. De volgende stap in de loopbaan is iets wat mensen overkomt, in plaats van iets wat ze zelf sturen.

Een aanzienlijk deel gaf ook aan: er is wel aanbod voor professionele ontwikkeling, maar het sluit niet aan bij mijn situatie. Te generiek. Te ver van de dagelijkse werkelijkheid van een kantoor.

Dat zegt iets over hoe ontwikkelingsaanbod vaak wordt ingezet: als antwoord op een symptoom, zonder goed te kijken wat eronder zit.

De juiste laag vinden

Neem iemand die moeite heeft om zijn werk op tijd af te krijgen. De voor de hand liggende oplossing: een training timemanagement. Misschien helpt dat.

Maar wat zit er eigenlijk onder? Is het inderdaad een kwestie van plannen en prioriteren? Of durft iemand geen nee te zeggen omdat hij bang is dat collega’s hem anders gaan beoordelen? Of vraagt hij geen hulp als iets niet helemaal duidelijk is, omdat dat in deze omgeving nu eenmaal niet de norm is?

Dat zijn drie heel verschillende vragen. Met drie heel verschillende antwoorden.

Veel partnerorganisaties hebben goede aanbieders waarmee ze werken op het gebied van coaching en leiderschapsontwikkeling. Maar de stap van “hier loopt iemand tegenaan” naar “dit is wat hij of zij nodig heeft” wordt zelden bewust gezet. Er wordt een oplossing gezocht die past bij het zichtbare probleem. En dan is het maar afwachten of het ook het werkelijke probleem oplost.

Wat ik als coach en trainer toevoeg is precies die tussenstap. Niet door te bepalen wat iemand moet doen, want professionals pakken altijd zelf de regie. Maar door eerst op de juiste laag te zoeken naar wat er werkelijk speelt.

Dit zijn geen bedachte voorbeelden. Het zijn situaties die ik dagelijks tegenkom in mijn werk met advocaten, fiscalisten, accountants en notarissen, van junior tot partner.

Wat de beweging van vakmens naar regisseur betekent

Regie pakken op je loopbaan, op je dagelijkse werk, op hoe je je verhoudt tot je omgeving: dat is iets wat professionals uiteindelijk altijd zelf doen. Maar soms is het waardevol om daar even bij stil te staan, met iemand die de juiste vragen stelt en die jouw wereld kent.

Niet omdat je vastzit. Soms juist omdat je verder wilt, of omdat je merkt dat iets wat vroeger vanzelf ging, nu wat meer aandacht vraagt.

De beweging is er altijd. De vraag is of je hem bewust maakt.

Herken je dit?

Ben je zelf professional in een partnerorganisatie, als advocaat, fiscalist, accountant of notaris, en herken je wat je hier leest? Of ben je partner of HR-verantwoordelijke en vraag je je af of er een scherpere aanpak mogelijk is voor jouw mensen?

Ik ga graag met je in gesprek. Niet om je iets te verkopen, maar om te onderzoeken of en hoe ik iets voor jou of jouw organisatie kan betekenen. Een kennismaking is genoeg om daar een goed beeld van te krijgen.